Dariusz Marciniak
Co było w nich takiego szczególnego? Przede wszystkim sam pomysł. Zamiast klasycznych stoisk i hal, przy poznańskim stadionie pojawiło się prawdziwe osiedle gotowych domów. Domów, do których można było wejść, obejrzeć je od środka, dotknąć materiałów, sprawdzić rozwiązania i porozmawiać z ich producentami. A przede wszystkim wyobrazić sobie, że w takim domu można naprawdę zamieszkać. To ogromna różnica. Można przecież godzinami opowiadać o zaletach jakiegoś rozwiązania, pokazywać zdjęcia i filmy, ale nic nie zastąpi bezpośredniego kontaktu z gotowym produktem. I właśnie na tym, moim zdaniem, opierał się sukces poznańskiej imprezy.
Skala wydarzenia również robiła wrażenie. Ponad 100 wystawców, około 30 gotowych domów i, według organizatorów, około 15 tysięcy odwiedzających. Nieźle, jak na wydarzenie poświęcone stosunkowo wąskiemu segmentowi budownictwa. Szczególnie że nie była to impreza adresowana wyłącznie do profesjonalistów, ale przede wszystkim do osób, które myślą o własnym domu i poszukują konkretnych rozwiązań.
Kolejki do domów? To mówi samo za siebie
Jednak nie same domy zrobiły na mnie największe wrażenie – imponujące było zainteresowanie odwiedzających. Ludzi było naprawdę dużo, a przed niektórymi domami ustawiały się kolejki. Tak, kolejki do zwiedzania! I nie były to osoby, które tylko rzucały okiem na ekspozycję i przechodziły dalej. Czekały na możliwość wejścia do środka, oglądały wnętrza, wypytywały o szczegóły, interesowały się rozwiązaniami technicznymi. Właśnie ta aktywność zwiedzających zwracała moją uwagę. Było widać autentyczne zainteresowanie, chęć porównywania ofert i poszukiwania odpowiedzi na konkretne pytania. Nie miałem wrażenia, że uczestniczę w wydarzeniu, na którym wystawcy czekają na klientów. Tutaj to odwiedzający czekali, żeby zobaczyć ofertę wystawców!
Spacerując między kolejnymi domami, pomyślałem, że chyba właśnie o takie targi chodzi. O wydarzenie, które nie tylko przyciąga ludzi, ale sprawia, że chcą oni poświęcić swój czas na dokładne poznanie prezentowanych produktów. Myślę, że właśnie tak powinny wyglądać targi, na których produkt jest głównym bohaterem. Nie plansza z jego wizerunkiem, nie wielki ekran z efektowną prezentacją, ale sam produkt, pokazany w sposób możliwie najbardziej naturalny. Oczywiście nie każda branża może pozwolić sobie na podobną formułę. Ale zasada powinna być ta sama – odwiedzający powinien mieć możliwość zobaczenia, jak oferowane rozwiązania sprawdzają się w praktyce.
W Poznaniu organizatorom i wystawcom udało się stworzyć warunki, w których takie zainteresowanie było czymś naturalnym. I to chyba najlepsza rekomendacja dla całej imprezy.
Tam, gdzie są przyszli inwestorzy
Z punktu widzenia branży kominkowej poznańskie wydarzenie było interesujące również z innego powodu. Budownictwo szkieletowe i modułowe stwarza nowe możliwości dla producentów i wykonawców urządzeń grzewczych. Oczywiście kominek czy piecyk w takim budynku wymaga odpowiedniego przygotowania projektu, uwzględnienia konstrukcji, wentylacji i zasad bezpieczeństwa. Nie każde rozwiązanie będzie możliwe do zastosowania w każdym domu. Ale właśnie dlatego tak ważny jest bezpośredni kontakt producentów domów z firmami kominkowymi, najlepiej już na etapie planowania inwestycji.
Cieszyła więc obecność firm kominkowych na Strefie Ognia, gdzie prezentowano różne rozwiązania związane z ogniem i ogrzewaniem. To dobry kierunek. Branża kominkowa powinna być obecna nie tylko na własnych, specjalistycznych imprezach, ale także tam, gdzie spotykają się ludzie planujący budowę i wyposażenie swoich domów. W końcu przyszły właściciel domu szkieletowego czy modułowego również może marzyć o żywym ogniu w salonie. Trzeba tylko odpowiednio wcześnie pokazać mu dostępne możliwości.
Czego możemy się nauczyć?
Poznańskie targi przypomniały mi jeszcze jedną, wydawałoby się oczywistą, rzecz. Sukces wydarzenia nie musi zależeć wyłącznie od powierzchni wystawienniczej, wielkości stoisk czy liczby prezentowanych nowości. Równie ważny, a czasem może ważniejszy, jest sam pomysł na spotkanie wystawców z odwiedzającymi. Organizatorzy postawili na konkretną grupę odbiorców i dali jej możliwość bezpośredniego poznania produktu. Nie trzeba było nikogo przekonywać, że warto przyjechać i obejrzeć dom, skoro można było wejść do kilkudziesięciu z nich, porównać rozwiązania i porozmawiać z wykonawcami.
Myślę, że to cenna wskazówka także dla organizatorów wydarzeń związanych z kominkami i piecami. Być może potrzebujemy więcej prezentacji działających urządzeń, więcej gotowych aranżacji, więcej pokazów praktycznych, a przede wszystkim takich form spotkania z klientem, które pozwolą mu doświadczyć tego, co chcemy mu zaoferować. Nie są to przecież pomysły zupełnie nowe. Również na targach kominkowych wielokrotnie organizowano pokazy i budowano imponujące ekspozycje. Poznań udowodnił jednak, jak wiele można osiągnąć, gdy na takim bezpośrednim doświadczeniu opiera się całą koncepcję wydarzenia.
Widziałem do tej pory wiele targów, również takich, których organizatorzy chwalili się rekordowymi statystykami. Ale widok ludzi cierpliwie czekających w kolejce, aby wejść do pokazowego domu, przemawia do mnie znacznie bardziej, niż jakiekolwiek liczby. Wyjeżdżałem z Poznania z bardzo pozytywnymi wrażeniami. Organizatorom należą się gratulacje za pomysł, rozmach i jego realizację. Czasem warto przyjrzeć się temu, co robią inni, żeby znaleźć inspirację dla własnych działań.
W końcu targi powinny nie tylko prezentować produkty. Powinny również budzić emocje, inspirować i sprawiać, że chce się na nie wracać. W Poznaniu, moim zdaniem, to się udało.
